9. دیدی آخر نمک گیر دست هات شدم...؟

کجا باشد وطنم ، که زخم مسافت های دور و درازش زیر بال هام ننشسته باشد...؟ زمینم را کجای این همه خاک بگذارم که دلم چرکِ دریدگی ها و خون باریگی هاش نباشد؟ سرود سرزمینم چه نوا و واج و واژه ای باشد که گوش هام سنگین زخم زبانش نباشد؟ وطن کجاست؟ وطن ام کجاست؟...دست های توست که لای انگشت هات به خواب میروم ، که خسته ی راه های نامهربان و طولانی روی شانه هات پر و بال میبندم و آرام میگیرم ، صدای توست که با ش